DINIKY NY FO

"Misy tsiambaratelon'ny fo, tsy ho azon'ny saina takarina na oviana na oviana" B. Pascal

Epifania : Fisehoan'ny Tompo!!!

harilova | 06 Janoary, 2007 22:41

Mankalaza ny Epifania ny Fiangonana katolika amin’ny alahady manaraka ny taombaovao. [1]. Epifania, avy amin’ny teny grika ?πιφάνεια,, midika hoe fisehoana, toy ny hoe “mivoaka hitàny” ho an’ny avy nifana!
Ankoatr'ireo Fisehoana telo asongadin'ny litorjia dia heveriko fa manamarika ny fiainan'ireo nisafidy ny fiainana voatokana (Relijiozy) ireo fisehoana ireo. izay no holazaiko anao ao amin'ny tapany faharoa amin'ity fifampizarana ity.

I- Telo ny fisehoan’i Jesoa asongadin’ny Litorjia :


1-     ny fisehoana tamin’ny Majy


Ireo mpikaroka manampahaizana avy any amin’ny firenen-kafa, nahita ka nanaiky hotarihin’ny kintana ka tonga nitady ilay Mpanjakan’ny Mpanjaka (Mt. 2, 1-12). Nifanehatra tamin’i Eroda izy ireo, Eroda izay endriky ny fialonan’ny olombelona te handringana izay mety hisongom-bitana.[2] Nihaiky ny zava-nitranga izy ireo ary nikatsaka hatrany ny fahamarinana ka tafahaona tamin’ilay Mpanjaka afa-miteny amin’ireo mihaino ny marina (Jn 18, 37).
Ny fanomezana nomen’ireo majy an’i Jesoa dia Volamena, emboka ary ditin-kazo manitra. Araka ny kolontsiana tamin’izany dia manambara ny maha-Mpanjaka, maha- Andriamanitra ary ny maha-olombelona an’ilay tolorana azy ireo fanomezana ireo.
Ho an’ny Kristianina, ny Eokaristia no faratampon’ny fisehoan’i Kristy aminy. Dia inona no mba atolotsika Azy amin’izany fihaonana izany? Moa ve tsy ny fahavononana hampanjaka ny fitiavana, izay ambony lavitra noho ny volamena; ny vavaka sy ny fitalahoana amin’ny fo torotoro izay ambony lavitra noho ny fanatitra rehetra sy ny emboka manitra (cf Sal 51, 17…) ; ny fiezahana ho lavorary izay fanambarana fa tonga nofo tokoa ao am-pontsika ny Teniny?
Tsy ho adinointsika koa anefa fa nisy Majy iray (araka ny lovan-tsofina[3]), variana nizara ireo fanomezana nentiny ho an’ny mahantra hitany teny an-dalana, ary tafahaona tamin’i Jesoa Zazakely nitrotro ireo fanomezana nomeny ny mahantra… Izay manome ny mahantra, hoy i Joba, mampisambotra an’Andriamanitra.


2-     Ny Fisehoana tamin’ny Batemy :
Ilay Fanahy Masina nidina naka endri-boromailala (Lk 3, 15-22) dia manambara an’i Jesoa nanamasina ny rano hanaovana batemy, ary mampisy heviny vaovao ny Batemy hanaovana batemy ireo hanara-dia Azy: Izy ilay tsy mila fibebahana manko nandray ny batemim-pibebahan’i Joany mba hanambarany ny hasarobidin’ny “Fitsobohana” ao amin’ny Reniranom-pahasoavana… dia ny Fanahy Masina…
Io Fanahy io no ananganana izay vita batemy ho zanak’Andriamanitra ao amin’i Kristy, ka ny Fiombonana amin’i Kristy no mampisy heviny ny fiainana…
Tsy azo adinoina fa naka endri-boromailala ny Fanahy, ilay voromailala nanambara ny faran’ny safodrano tamin’ny andron’i Noe (Jen 8, 6-12) izay midika fa tsy sazy intsony no tokony hibebahan’ny olona fa ny famindram-po sy ny fitiavan’Andriamanitra[4].


3-     Ny fisehoana tamin’ny fampakarambady tao Kanà
Ny fahagagana voalohany nataon’i Jesoa, izay lazain’i Joany Evanjelista hoe “famantarana” (Jn 2, 1-11) dia manambara fa na dia efa tsy manan-kantenaina intsony aza isika, lavitry ny hafaliana – efa lany divay –, dia eo i Kristy, loharanon-kafaliana… kanefa kosa, tsy azo adinoina ny hafatr’i Maria Reniny amintsika : “Ataovy avokoa, na inona na inona holazainy aminareo…”, na inona na inona… Mitaky finoana izany.


II- Fiainan-drelijiozy


Ho an’izay nifidy ny fiainan-dRelijiozy, ireo fisehoana telo ireo dia mamintina ny voady telo natao teo anatrehan’Andriamanitra :


a) Nanaiky an’i Jesoa ho mpanjakan’ny Mpanjaka ireo Majy… Ny faneken-dRelijiozy dia mifototra amin’izay fiaikena ny maha-mpanjaka an’i Kristy izay, ka hikatsahana mandrakariva ny sitrapony, eny fa na dia tsy maintsy hanontany ny hevitr’i Eroda aza, ary hanaiky ny toroheviny… mandrapahita an’i Kristy…[5]


b) Ny fanamasinana ny ranon’ny Batemy dia manambara ny sitrapon’i Jesoa te hanadio ny fon’ny Relijiozy ho afaka hitia ny olon-drehetra araka ny fon’i Kristy… ka tsy hikolokolo fitiavana manokana mety hanakana izany fahafahana mitia izany : ny voadin’ny fahadiovana!


d) Ny Fampakarambady tao Kanà kosa manambara fa tsy ny divay loatra no tena hafaliana hameno ny fontsika fa i Kristy. Ny fitokisana amin’ny Teniny sy ny Tenany no Harena sy antoka hahafahana mamakivaky ny fiainana, dia moa ve tsy izany ny voadin’ny fahantrana izay fiezahana hampiasa ny haren’ny tany hanitarana ny haren’ny lanitra!


Raha te hihaona amin’i Kristy ianao dia miangavy anao aho : aza adino ny manomana ny fanomezana hatolotrao azy!



[1] Ankalazaina ny faha-6 janoary amin’ny toerana sasany
[2] Tsy azo adinoina fa toe-tsaina tsy vahiny amintsika io, misy amin’ny kolotsaina malagasy… ohatra ny teraka alakaosy…
[3] Baltazara
[4] Tsy azo adinoina fa ny “mission” nanirahana an’i Jaona mpanao batisa dia ny hampahafantatra ny olona fa ny “famonjena”, dia azo avy amin’ny famelana ny heloka natao (Lk 1, 77)

[5] Tandremana ho an’izay mpandidy sao manao ohatra an’i Eroda !

Quando andrai incontrare il Signore! Per noi una particolare e continuata manifestazione di Gesù si ha nella liturgia. Soprattutto l'Eucarestia è l'epifania di Cristo, la suprema epifania. Essa non ci mostra solo il Gesù terreno che videro i magi, uomo tra gli uomini, ma il Gesù, morto e risorto, il Gesù Signore universale e glorioso. Andando incontro a lui, che vogliamo offirgli nello scrigno del nostro cuore? Forse offriamo in dono pure oro, incenso e mirra come i magi. Oro che per la sua regalità, incenso per la sua divinità e mirra per la sua umanità.

Il battesimo ci ha consacrati re, sacerdoti e profeti. Con questa nostra vocazione, saremmo re se possiamo offrire l’oro della nostra carità e di opere buone verso i poveri e i più deboli di noi per far regnare l’amore. Saremmo sacerdoti se possiamo offrire l’incenso delle nostre preghiere per implorare la sua grazia per la santificazione del mondo. E saremmo profeta se possiamo offrirgli la mirra della nostra testimonianza nella nostra vissuta quotidiana. Viviamo dunque la nostra vocazione battesimale.

 

In Gesù sacramentato nell’Eucharistia è racchiusa la luce e la forza della Chiesa, lì ci è dato il pane del cielo, per la vita del mondo. Anche noi, bisognosi di verità e di salvezza perché deboli e peccatori, possiamo accogliere il dono di Dio, la sua manifestazione, la sua presenza che è grazia, forza, potenza di Dio nella vita di ciascuno e del mondo.

 

 
Accessible and Valid XHTML 1.0 Strict and CSS
Powered by LifeType - Design by BalearWeb